محبوبه  طاری دشتی

محبوبه طاری دشتی

امتیاز اعضا:

دفاتر شعر

آخرین نوشته ها

معرفی کنید

    لینک به آخرین اشعار :
  • لینک به دفاتر شعر:
  • لینک به پروفایل :

دنیا

ارسال شده در تاریخ : 23 اسفند 1397 | شماره ثبت : H947548

گلوی مرا از سمتِ بغض ببر دنیا
از سمت شاهرگی که
هیچ گاه
شادی در آن اوج نگرفت ،
همیشه در آشیانه تنم
مرغ انتظار عقوبت می کشد ،
استخوان شکانده ام در خاموشی تهی ،
دنیا ! چه در سفره ام آوردی
اندوهی که هر دم
آتش دست می برد در آن ،
گلوی مرا تر نکن دنیا
بیابان همیشه خشک است و رو به باد
گلوی مرا از سمت بغض بُبر دنیا ،
داغت هنوز در تنم می جوشد
که
تاول های شعر از آن
آب می خورد ،
و زندگی ام که
از دست تو ذبح می شود ،
نفسم که می بُرد
در پاییدن جاده های یخ زده
خنجر زیر گلویم نی لبک می شود
لبت از قربانگاه عشق من
لقمه خواهد برد،
گلوی مرا از سمت شیون بُبر دنیا ،
از سمت شعری که
گوش تا گوش
از نفس زندگان
زخم خورده است .



محبوبه طاری دشتی – گرگان


شاعر از شما تقاضای نقد دارد

تعداد آرا : 0 | مجموع امتیاز : 0 از 5
ارسال ایمیل
کاربرانی که این شعر را خواندند
این شعر را 8 نفر 13 بار خواندند
محسن بیاتیان (24 /12/ 1397)   | ویکتوریا اسفندیاری (25 /12/ 1397)   |

رای برای این شعر
محسن بیاتیان (24 /12/ 1397)  
تعداد آرا :1


نظر 1

  • محسن بیاتیان   24 اسفند 1397 01:27

    سلام
    شعر قابل تاملی است
    داغت هنوز در تنم می جوشد
    که
    تاول های شعر از آن
    آب می خورد ،
    و زندگی ام که
    از دست تو ذبح می شود ،
    نفسم که می بُرد
    در پاییدن جاده های یخ زده
    خنجر زیر گلویم نی لبک می شود
    لبت از قربانگاه عشق من
    لقمه خواهد برد،

    کاش کمی روی این تصاویر زیبا بیشتر کار می شد
    موفق باشید

ورود به بخش اعضا