آخرین نوشته ها

معرفی کنید

    لینک به آخرین اشعار :
  • لینک به دفاتر شعر:
  • لینک به پروفایل :

سیل ..

ارسال شده در تاریخ : 12 اردیبهشت 1398 | شماره ثبت : H947809

بسمه تعالی

زخمی ام از آب های آسمان دریا کجاست
ابرها را سایبان انگاشتن نوعی خطاست


آسمان با رود ها وقتی تبانی می کند
گل نمی روید ز بارانی که اسباب بلاست


موج با کشتی نکرد آن را که باران می کند
کشتی بی بادبان انگار که بی نا خدا ست


باد هم امسال در این فصل حیران می وزد
بر خلاف میل گل هایی که در باد صبا ست


خانه بر دوش ست مثل سیل ، عمـر آدمی
خانه را در معبر سیلاب خواندن نا بجاست


دل ندارد چاره ای از خشم آب رود ها
بهترین تسکین دل اینجا ، مناجات و دعاست


بستر میـــــل ست این دنیا ، شبیه عمر ما
جاودانی نیست آغازی که پایانش فناست

شاعر از شما تقاضای نقد دارد

تعداد آرا : 0 | مجموع امتیاز : 0 از 5
ارسال ایمیل
کاربرانی که این شعر را خواندند
این شعر را 22 نفر 29 بار خواندند
جواد مهدی پور (14 /02/ 1398)   | ابوالحسن انصاری (الف. رها) (14 /02/ 1398)   | ویکتوریا اسفندیاری (16 /05/ 1398)   |

رای برای این شعر
تعداد آرا :1


نظر 2

تنها اعضا میتوانند نظر بدهند.

ورود به بخش اعضا

کانون ادبی ققنوس
کانون ادبی ققنوس