آخرین نوشته ها

معرفی کنید

    لینک به آخرین اشعار :
  • لینک به دفاتر شعر:
  • لینک به پروفایل :

سخندانی

ارسال شده در تاریخ : 15 بهمن 1398 | شماره ثبت : H948476

« سخندانی »
به هر در رو نهادم من ، به دریایی فرو رفتم
نمی دانم از این دریا ،چه طرزی در برون افتم
همین دریا چو دنیایس،کجا ساحل توان جویم
از آن ترسم ، زِ دریای فنا نتوان برون افتم
ره ساحل کجا جویم ، ره راحت کجا باشد
ره راحت کسی ننمود،به هر فردی سخن گفتم
در این دریا که افتادم ،کجا را در نظر آرَم
که بتوانم از این فانی ، به مُلک جاودان افتم
الا ای قافله سالار ، تو بنما راه جاویدان
رَهَـم را گر تو نـنمایی ، به راه دیگران افتم
شب تاریک و موج بحر و راه جاودان در پیش
اگر لطف خدا جویم ، به راه جاودان افتم
خداوندا تو دانایی ، اگر در ظلمت جهلم
رهم را گر تو بنمایی ، به راه عاقلان افتم
من آن گم کرده مقصودم،در این دنیا چه می جویم
کجا مقصود خود جویم،به دنیا گر نهان افتم
الا ای مردم دنیا ،همین دنیا ره جهل است
به راهش پُر نپیچیدم،من از جهلش برون رفتم
خدایا در سخندانی ، حسن چیزی نمی داند
به هر اندازه می دانم، سخن را با تو من گفتم
٭٭٭


شاعر از شما تقاضای نقد دارد

تعداد آرا : 1 | مجموع امتیاز : 1 از 5
ارسال ایمیل
کاربرانی که این شعر را خواندند
این شعر را 20 نفر 49 بار خواندند
حسن مصطفایی دهنوی (16 /11/ 1398)   | ولی اله بایبوردی (17 /11/ 1398)   | ابوالحسن انصاری (الف. رها) (18 /11/ 1398)   | همایون فتاح (20 /11/ 1398)   | حسین خیراندیش (21 /11/ 1398)   |

رای برای این شعر
تعداد آرا :2


نظر 6

تنها اعضا میتوانند نظر بدهند.

ورود به بخش اعضا

کانون ادبی ققنوس
کانون ادبی ققنوس