نبض وفاداری

ارسال شده در تاریخ : 08 دی 1397 | شماره ثبت : H947110

کسی می آید و شولای غم پوشیده انگاری
کسی در سوت و کور شهر و آدمهای تکراری

کسی می آید و در کوره ی تردید می سوزد
بدنبال فقط یک واژه تا ابراز بیزاری

دلش در اعتراف گریه ی بی اختیار شب
شراب ناب میخواهد بدون هیچ اصراری

صدای نی لبک با خش خش پاییز دلتنگی
صدای گامهایش پر شده از کوچ اجباری

دلش ، آبشخور ماتم سرای سرد مرداب است
پر از درد است اما می زند بر طبل بیعاری

نمیدانم کدامین قاصدک او را هوایی کرد ؟
که پشتش خم شده در زیر این آوار غمخواری ؟

فقط یک مشت حرف عاشقی ، مانده در افکارش
و حالا می رود ، با آخرین نبض وفاداری

دوباره ، لابلای دردهایش ، اشک می بارد
و وقت رفتنش ، می پرسد آیا دوستم داری ؟

محمد جوکار "یاس خیال" 1397.10.08

شاعر از شما تقاضای نقد دارد

تعداد آرا : 2 | مجموع امتیاز : 5 از 5
ارسال ایمیل
کاربرانی که این شعر را خواندند
این شعر را 58 نفر 106 بار خواندند
پژمان خلیلی (09 /10/ 1397)   | دادا بیلوردی (11 /10/ 1397)   | ویکتوریا اسفندیاری (11 /10/ 1397)   | محمد جوکار (11 /10/ 1397)   | سیده مریم جعفری (25 /10/ 1397)   | نجمه عیدی (03 /12/ 1397)   |

رای برای این شعر
تعداد آرا :3


نظر 7

  • دادا بیلوردی   11 دی 1397 20:34

    درود بر جناب جوکار
    بهره مند شدم از احساس لطیفتان rose

    • محمد جوکار   11 دی 1397 23:53

      درود و مهر و ادب و سپاس بر حضور ارزشمندتان
      rose rose rose rose rose

  • پژمان خلیلی   12 دی 1397 19:13

    رویکرد شاعر اساساً اگر در بستری تاریخی مورد واکاوی قرار گیرد،
    نتیجه‌ای دیگر نخواهد داشت الا اینکه بگوییم او؛
    خواسته یا ناخواسته طبع روان و ذهن پرکار شاعران سبک معاصر را در خود پنهان دارد.
    برای مثال همین شعر تلاشی در فرم هم دارد؛ به این معنا که در سروده / هر بخش آن اگرچه از قافیه‌ای مشترک سود می‌برد؛
    اما ردیفی متفاوت دارد. ردیف‌هایی که شاعر ردیف می‌کند عبارتی از تداعییه امیال عربعه و عناصر تابعه است.
    البت که در بسیاری از غزل‌های این مجموعه، عناصر سازنده تصاویر یا مفاهیم و نوع سازمان‌دادن به آن‌ها که
    به «پرداخت شاعرانه» یا «مضمون‌پردازی» مصطلح است بیشتر در پی تثبیت تجربه‌های شاعر در مسیر حرکت او است.
    این غزل اگرچه زیباست اما نشانه‌هایی که تصاویر را متولد می‌کنند و مفهوم می‌سازند؛
    اغلب در ارتباطی بسیار قدیمی با هم قرار دارند. این نوع غزل‌ها روی شانه‌های دیگر غزل‌های تاریخ شعر ایران ایستاده‌اند
    و اکر مخاطب روی خوش به آن‌ها نشان می‌دهد نه به این معناست که بسیار نغزند؛ بلکه می‌توان این تعبیر را داشت که با مخاطب آشناترند.

  • پژمان خلیلی   12 دی 1397 19:15

    ممنونم که گوش فرمودید

  • پژمان خلیلی   12 دی 1397 19:18

    البت که در بسیاری از غزل‌های این مجموعه_
    _پی نوشت : مطالعاتی در اشعار دیگر شاعر گَرآمی مد نظر است

  • پژمان خلیلی   12 دی 1397 19:21

    نمیدانم کدامین قاصدک او را هوایی کرد ؟
    که پشتش خم شده در زیر این آوار غمخواری ؟

  • سیده مریم جعفری   25 دی 1397 10:30

    درود بر شما استاد ارجمند
    پیروز باشید

تنها اعضا میتوانند نظر بدهند.

ورود به بخش اعضا